Corona brengt de hemel dichterbij

Het Kempisch landschap laat tijd en ruimte oplossen wanneer ik er traag geluidloos doorheen fiets. Een speels windje beroert zwierige berkentakken die ik hoor fluisteren.

Ondertussen hangt de zon haar kroonjuwelen aan natte varens en populieren. Geluid lijkt wel te verdampen in de onderste luchtlaag zodat de fluweelzachte wind langs me weg scheert  in het niets. Deze stilte zeeft zelfs het zonlicht tot zachte honing.

Gek….want ervaringen en herinneringen vormen en kneden mijn kijk op de omgeving. Het voelt onwezenlijk…niet echt….maar eens te meer erg deugdzaam.

Hoe lang is het geleden dat ik deze tijd mezelf kon schenken?

De glijvlucht van vogels laat mijn bloed sneller stromen terwijl het zonlicht verder wandelt over bladeren. De laatste glanzende dauwdruppel spat uit elkaar op de tonen van het wiegende veen.

Onder epische wolkenluchten sluit ik tevreden mijn dag af met een vage potloodstreep als pad. Vragen wachten niet op antwoorden maar geven richting aan de zoektocht waar nooit een einde aan komt.

Deze stilte is niet in woorden te vertalen maar kan zo’n deugd doen aan mijn gemoedstoestand.

Bedankt COVID-19!

Back to top button

Onze website gebruikt cookies om jouw bezoek aan onze website te verbeteren. Klik op de schuifknop om je voorkeuren op te slaan of aanvaard al onze standaard-cookies.

Cookie-instellingen

Hier kan je aankruisen welke cookies je al dan niet wil toelaten. Klik op de bewaarknop om je keuzes te bewaren.

Functionele cookiesDeze cookies zijn minimaal nodig om de website goed te laten werken.

Statistische cookiesDie brengen, volledig anoniem, jouw gebruik in kaart voor analyse en onderzoek. Dat gebeurt o.a. geanonimiseerd voor Google Analytics.

Sociale mediakoppelingenDie zorgen voor een optimale wisselwerking met sociale media zoals Youtube, Twitter, Facebook of Instagram.

AdvertentiecookiesDie gebruiken we normaal niet.

Andere cookieszoals bijv. die van Publiq om de UiT-agenda te laten werken