Stiltegebied: Leo Van Miert

Stiltegebied: Leo Van Miert

Ook van mijn kant hartelijk welkom op deze mooie locatie en dit aan de rand van het stiltegebied Liereman en omgeving.

Voor u staat een tevreden man, fier om vandaag de officiële opening van het stiltegebied te kunnen meevieren. Maar hier is heel wat aan vooraf gegaan.

In 2005 starten onder impuls van Vormingplus Kempen en dit samen met Natuurpunt Educatie en de gemeente Oud-Turnhout een werking rond stilte, rust en ruimte. Samen met het Centrum Waerbeke, werden er stilte-initiatieven opgestart, denken we maar aan de fotografietentoonstelling Monumenten van stilte, de webstek portaalvandestilte, de gedichtendag in het teken van stilte en eenvoud, stiltewandelingen…  

Ook werd er om aan de groeiende interesse aan stilte, rust en ruimte te voldoen, een klankbordontmoeting georganiseerd. Hieruit ontstaat het stilteplatform, een grote variabele groep van mensen uit Kempense regio samengesteld uit de verschillende geledingen van de bevolking. In 2008 was er onze trefdag in het Paterspand te Turnhout met de uitgave van het boek: Stilte, Rust en Ruimte.

Stilaan groeit het voorstel om aan het uitzonderlijk mooie natuurgebied de Liereman en omgeving een sterke troef toe te voegen. Zijnde van oudsher de bekende stilte. Wie kent er niet de veel bezongen en beschreven stille kempen? Hiervoor werd er beroep gedaan op het Provinciaal Instituut voor Hygiëne. Afspraken werden gemaakt, meetpunten aangeduid en het veldwerk kon aanvangen.

Op 10 punten werden een gans jaar metingen gedaan, dag en nacht, week en weekend en dit met het beste resultaat. Voor de 10 meetpunten werd de hoogste score behaald. Aan de eerste voorwaarden werd voldaan.

Op 30 oktober 2011 nam het gemeentebestuur van Oud-Turnhout deel aan de dag Cultuur van de stilte. Een sensibiliseringscampagne rond de waarde van stilte, rust en ruimte werd opgezet. Er werd aan de bevolking gevraagd hun zienswijze, hun ervaring van stilte, rust en ruimte op papier te zetten en dit via gedichten, teksten of foto’s. Deze werden nadien in de raadszaal van het gemeentehuis tentoongesteld. Van deze gelegenheid werd ook gebruik gemaakt om de resultaten van de metingen aan de vele bezoekers toe te lichten om zo een draagvlak te creëren.  Ook werd de aanvraag tot herkenning bij de Vlaamse Overheid ingediend. En zoals u vandaag kan merken ook verkregen.

Is het werk nu af? Nee, stilte, rust en ruimte moet als collectieve waarde een plaats krijgen in het lokale beleid en dit op elk beleidsdomein. Het natuurgebied de Liereman en omgeving is uniek en gekend om zijn grote natuurwaarde tot zelfs op Europees niveau.

Jaarlijks komen meer dan 80 000 bezoekers hier verpozing zoeken, elk om zijn eigen redenen. Nu hier nog een bijzondere waarde wordt aan toegevoegd, namelijk de herkenning als stiltegebied, moeten wij ervoor waken dat het natuurgebied niet het slachtoffer wordt van zijn eigen succes en door de grote toeloop van bezoekers zijn uitzonderlijke waarde zou kunnen verliezen. Daarom mijn vraag naar ruimte voor stilte.

Oud-Turnhout heeft het geluk omringd te zijn door één grote natuurrijkdom. Van Hoogstraten over Wortel en Merksplas naar het Vennengebied in Turnhout, Ravels met zijn staatsbossen, Arendonk met de gekende 600, Retie met het provinciaal domein Prinsenpark en in het zuiden van Oud-Turnhout Corsendonck naar Kasterlee.

Willen wij ervoor waken dat het gebied de Liereman en omgeving zijn grote waarde kan veilig stellen, moeten we dit gebied uitbreiden.

En hier, geachte deputé, denk ik dat er een rol voor de provincie is weggelegd. Breng deze gemeenten rond de gesprekstafel, laat ons samen zoeken naar een draagvlak binnen de gemeenten. Ik ben ervan overtuigd dat we hierin met vereende krachten zullen slagen en zo de provincie Antwerpen één groot Kempens park kunnen geven waar de stille kempen een echte invulling krijgt. Waar de bezoekers via trage wegen het ganse gebied kunnen verkennen en ervan kunnen genieten. Dat zij begeleid door stiltegidsen de waarde van stilte en rust leren kennen, de helende kracht die van zulke gebieden uitgaat mogen ervaren.                                                          

Dat ze net als ik mogen ervaren, kijkend over de velden naar de landbouwer die daar ploegt, kijkend naar de vogels die opvliegen en de pas omgeploegde aarde afspeuren naar voedsel, dat dit tafereel mij een goed gevoel geeft. Hier ervaar ik de rust, hier is tijd plots niet meer zo belangrijk voor mij.  Het zijn soms de kleine dingen die het doen.

Door het werken rond stilte er rust heb ik anders leren kijken naar de dingen, anders leren omgaan met bepaalde zaken.    

Er rest mijn enkel nog de medewerkers en de vrijwilligers van het eerste uur te bedanken in de wetenschap dat ik ook in de toekomst een beroep op hen kan doen. 

Leo Van Miert, Schepen van ruimtelijke ordening en mobiliteit

2012-05-09T07:14:58+00:00