Stiltegebied: Caroline Van den Bergh

Stiltegebied: Caroline Van den Bergh
Minister Schauvliege kon hier vandaag niet aanwezig zijn. De minister heeft me gevraagd haar te vertegenwoordigen. Ik ben alleszins erg blij hier vandaag te zijn. Want wat ontstaan is uit een bezorgdheid om akoestisch aangename gebieden te vrijwaren, is intussen uitgegroeid tot een project dat de beleidsgrenzen overstijgt.

Al in de jaren ’90 waren vroegere ministers van Leefmilieu bewust van de explosieve toename van allerlei geluidsbronnen: relatief rustige gebieden werden bedreigd. In die periode is een eerste inventaris gemaakt van gebieden waar natuurlijke geluiden nog de bovenhand hadden. In een 20-tal van deze gebieden zijn vervolgens geoefende luisteraars op pad gegaan om de geluidskwaliteit te meten en te beoordelen. In 2001 heeft dit geleid tot een eerste proefproject rond stille gebieden, Dender-Mark. Uit dat proefproject is het idee ontstaan om te gaan werken met een kwaliteitslabel voor stiltegebieden. Er werd een gestandaardiseerde methode ontwikkeld waaraan gebieden worden getoetst. Enerzijds wordt er gemeten, anderzijds wordt er geluisterd. Die bevindingen samen worden getoetst aan de vastgelegde criteria. Op basis van die resultaten wordt een kwaliteitslabel met 1 tot 3 sterren toegekend. En op die manier kunnen we de akoestische kwaliteit van stille gebieden op een objectieve manier beoordelen.

De stilte horen. Geluiden waarvoor je je oren moet spitsen om te horen. Die brengen de mens tot rust. Het is vandaag de dag vaak een hele oefening deze stilte te horen, het is zoals aan niets proberen te denken. Met het landschap De Liereman wordt vandaag een vierde stiltegebied in Vlaanderen erkend dat bovendien één van de oudste natuurreservaten in Vlaanderen omvat. Niet toevallig in de Stille Kempen. De regio die over gans Vlaanderen en, in Nederland ook bovendien, bekend staat voor haar prachtige landschappen, voor haar stilte, rust en ruimte.

Een stiltegebied wordt in de eerste plaats ontwikkeld door de mens. Aan de erkenning van het landschap De Liereman is dan ook een heel proces voorafgegaan. De gemeente Oud-Turnhout en alle lokale en regionale partners, hebben dan ook letterlijk niet ‘stil’ gezeten. Het is  het resultaat van een intense samenwerking die startte met een hele reeks objectieve waarnemingen in juni 2010. Op basis van objectieve waarnemingen, maar ook door verkennende gesprekken. Om aan een stiltegebied te komen moet er ook gepraat worden. Met middenveldorganisaties, in gesprek met de burgers, met vrijwilligers, met andere overheden. Zo krijg je politiek en maatschappelijk draagvlak voor de afbakening van een stiltegebied. Stilte is een project waar velen aan willen bijdragen. 

En vandaag is het dan zo ver. Een kwaliteitslabel in de categorie landelijk stiltegebied met laag dynamische recreatie.  En wel met drie sterren: dat is de hoogst mogelijke kwalificatie.

Het is mij dan ook een genoegen om, in naam van de minister, het kwaliteitslabel Stiltegebied uit te reiken aan dit mooie en rustige gebied. Maar het uitreiken van dit stiltelabel is evenwel geen eindpunt. Integendeel. Het is een stimulans om nog breder te gaan werken rond stiltebeleving in het landschap De Liereman. Ik wens jullie dan ook van harte proficiat en succes met de verdere werking.

Caroline Van den bergh, vervanger van Joke Schauviege, Vlaams minster van leefmilieu, natuur en cultuur

2012-05-09T07:14:58+00:00