Bij het nieuwe decreet

Bij het nieuwe decreet

Een verslag van de workshop met Liesbeth De Winter  (FOV) over het nieuwe decreet lokaal cultuurbeleid en de New Dealplannen van FOV.

De vermindering van  5% (op financiële middelen van Vlaanderen voor lokaal cultuurbeleid) zullen pas  impact hebben in de volgende legislatuur. Vanaf dan gaan al die middelen immers in de ‘grote pot’ (gemeentekas).

In praktijk is dit het (40 jaar ?) terugdraaien van de klok. Lokale gemeentebesturen kunnen zelf beslissen of en hoeveel  ze besteden aan lokaal cultuurbeleid.  Cultuurfinanciering wordt terug afhankelijk gemaakt van willekeur (van één persoon, een partij, andere prioriteiten,…). Decennia  geleden werd gevochten om die willekeur  weg te krijgen om te garanderen dat  in elke gemeente werd geïnvesteerd in cultuur.

Dat er in heel wat gemeenten ondertussen werd geïnvesteerd in culturele infrastructuur heeft als voordeel dat die centra moeten onderhouden worden en goed functioneren (om publieke reacties tegen te  gaan). Nadeel is dan weer dat mogelijks alle cultuurmiddelen nog enkel naar culturele infrastructuur of culturele instellingen gaan. Dat zou de verdere ontwikkeling van nieuw, innovatief,experimenteel en emancipatorisch cultureel werk kunnen afremmen.

De Vlaamse overheid geeft hiermee ook de mogelijkheid uit handen om aan maatschappelijke problemen te werken via financiële stimuli (projectsubsidies, occasionele thema’s,…) voor het lokale cultuurbeleid.

De meeste gemeentelijke meerjarenplannen zijn vaag  en missen concrete ‘actieplannen’. Maar dat geeft  het voordeel dat op actuele zaken kan worden ingespeeld via concrete projecten of acties die passen in de ruime doelstellingen van het gemeentelijk cultuurbeleid. Die logica dreigt te vervallen waardoor cultuurplanning  veel willekeuriger wordt (ons kent ons, voorkeurbehandelingen,…)

Cultuurinstellingen, cultuurraden en culturele  organisaties moeten nu reeds strategieën bedenken  om via samenwerking de bestaande lokale cultuurmiddelen te verankeren in/voor volgende legislatuur. (Bib’s, academies, CC’s, adviesraad, cubelco’s,…)

De cultuurdienst/cubelco zal in het nieuwe decreet veeleer een rol krijgen toebedeeld als coach van het middenveld. Dat biedt mogelijkheden, maar ook beperkingen.

Er zal ook meer ruimte komen voor burgerinitiatief (ontwikkelingen los van of buiten het gemeentebestuur om). Een goede ontwikkeling al zal moeten worden bewaakt dat dit geen alibi is om steeds meer overheidstaken af te storen (cfr. the big society in UK)

Burgerinitiatieven kunnen ook een actieve rol spelen in het maatschappelijk debat. Al leert het verleden dat dat niet de bedoeling is van de wetgever. (liever geen last met kritische en georganiseerde burgers).

De cultuurraad blijft wel overeind in het nieuwe decreet. De cultuurpact wetgeving, die adviesraden regelt,  blijft immers onveranderd. De cultuurraad kan, hoe oubollig soms ook, toch een belangrijk instrument worden in de dialoog tussen lokale cultuuractoren en de gemeenteraad.

2015-03-19T09:34:42+00:00