Feestmoment: Katrien Loots

Feestmoment: Katrien Loots

Op het feestmoment in het Zilvermeer sprak voor Vormingplus Kempen Katrien Loots. Ze haalde haar vakantie-ervaringen aan om het belang van Samen Inburgeren te onderlijnen.

Op vakantie in Azië, kan ik op een lokaal marktje aan een kleurrijk kraampje, de verleiding niet weerstaan om wat fruit te kopen. Ik bestel een zakje pistachenootjes, 5 avocado’s en enkele appelsienen … een hele klus want ik spreek geen woord van de lokale taal en ik ben niet zeker of ik wel mag wijzen naar het fruit (want stel je voor dat dit één of andere beledigende handeling is). Bovendien kijkt de verkoopster me nogal nors aan waardoor ik het gevoel krijg dat ik daar eigenlijk niets te zoeken heb. Net als het dametje wil afrekenen, beslis ik op het nippertje om ook nog een tiental lychees mee te nemen die er super lekker en sappig uitzien. Als ook deze bestelling na veel handgebaren in orde komt, haal ik opgelucht adem want achter mij staan ondertussen al een hoop mensen fronsend te wachten. Wanneer de verkoopster het totaal bedrag voor me opschrijft en ik wil betalen, vind ik mijn portefeuille niet direct. Ik zoek zenuwachtig verder maar ben mijn geld waarschijnlijk vergeten in het hotel.

O neen, wat nu! Ik probeer in’t Engels uit te leggen wat er gebeurd is, en probeer duidelijk te maken dat ik niet kan betalen… De verkoopster snapt er niets van en achter mij beginnen de mensen al te mompelen en te morren. Ik kijk hulpeloos rond, en met een rood hoofd van schaamte geef ik het fruit terug en wil achterwaarts weglopen. Enkele mensen in de rij achter mij versperren me de weg en kijken me boos aan, terwijl de verkoopster ondertussen volledig uit haar dak gaat.

Plotseling staat er een jonge Aziatische vrouw naast me. Ze legt haar hand op mijn arm en begint te praten met de verkoopster, terwijl ze de rest van de menigte negeert. Wanneer ze naar mij kijkt en ik haar een hulpeloze en vragende blik toewerp schenkt ze me een warme glimlach. Ik voel me plots veel beter en weet dat het goed zal komen. Na wat heen en weer gepraat geeft ze de vrouw wat geld en pakt ze de zak met nootjes, appelsienen, lychees en avocado’s. Ze trekt me weg uit de menigte en loodst me naar de rand van het marktje, waar ze me de zak geeft nadat ze er twee appelsienen uit heeft gehaald. Ze zet zich op een bankje, geeft me één van de appelsienen en gebaart dat ik naast haar moet gaan zitten, terwijl ze de andere appelsien begint te pellen. Ik begin haar te bedanken in alle talen die ik ken… maar ze kijkt me aan, gebaart me dat ze me niet verstaat en pelt rustig verder terwijl ze weer naar me lacht… ik volg haar voorbeeld en zo zitten we samen, zwijgend naast elkaar een appelsien te eten terwijl we de mensen en bedrijvigheden op het marktje gadeslaan.

In ons land, komen honderden anderstaligen elke dag in vergelijkbare situaties terecht. Het grote verschil is dat zij vaak niet zomaar op plezierreis zijn, en dat ze volgende week niet terug in hun vertrouwde omgeving naar de markt kunnen…

Graag neem ik jullie nu ook even mee op reis;

Niet naar Azië of een andere exotische vakantiebestemming dit keer, maar op reis doorheen de kempen, door Geel, Mol, Hoogstraten en Turnhout… Net zoals onze inburgeringscoaches zal je verbaasd zijn, wanneer je plots een vleugje kurkuma ruikt, een onverstaanbaar lied aangeleerd krijgt, een speciale begroeting krijgt, een pikante toets proeft, of … je een dankbare blik toegeworpen krijgt.

Het kan ook wel zijn dat tijdens je avontuur Padraig je vertelt over zijn moeilijke reis naar België. Misschien weet je niet wat zeggen wanneer Alana beschrijft hoe zij gescheiden werd van haar ouders en familie. Waarschijnlijk sta je verbaasd te kijken wanneer Iannis zijn landgenoot nogal ‘vreemd’ begroet of vind je het onbegrijpelijk dat Radcha’s Nederlands zo slecht betert… maar van tijd tot tijd schenken jullie elkaar een glimlach en wordt het avontuur verder gezet.                                


 

Op reis doorheen de tijd… we gaan even terug naar 2006

Laat me jullie meenemen naar het begin van het samen inburgeren-avontuur: Naar het voorbeeld van het project “taalmaatjes” in Nederland, en enkele gelijkaardige projecten in Europa gaf de Vlaamse overheid de opdracht om een Vlaams concept voor inburgeringscoaches uit te werken.

Onderzoeksbureau Tempera zorgde aan de hand van een uitgebreid onderzoek naar bestaande gelijkaardige initiatieven in binnen- en buitenland voor een omschrijving van het concept. Deze studie was daaropvolgend de leidraad voor Vormingplus Antwerpen om in samenwerking met Onthaalbureau Inburgering Antwerpen een proefproject te starten in de stad Antwerpen. Een tweede proefproject werd opgezet in de gemeente Liedekerke met medewerking van het lokaal bestuur. Samen ontwikkelden ze een Vlaams model voor inburgeringscoaches.

In 2011 lanceerde minister Bourgeois een projectoproep in het kader van “managers van diversiteit”. om dit ontwikkelde model van Samen Inburgeren in zoveel mogelijk steden en gemeenten te realiseren. Samen met verschillende andere Vlaamse initiatiefnemers tekenden ook de lokale overheden van Geel, Mol, Hoogstraten en Turnhout hierop in.

Samen op reis: partnerschap

Ze gingen echter niet alleen op avontuur… maar vroegen Prisma en Vormingplus Kempen om de reis mee te begeleiden.

Dit unieke partnerschap tussen lokale en regionale actoren zorgde voor een gedeelde draaglast en leidde tot een grotere draagkracht. Er ontstond een breed overlegforum over steden en gemeenten heen . Zo konden we elkaar optimaal ondersteunen en aanvullen, wisten we een kwaliteitsvolle gedeelde aanpak te ontwikkelen en creëerden we bovendien een sterk netwerk. Dankzij de overkoepelde rol van Prisma en Vormingplus Kempen behielden we een goed overzicht over de verschillende lokale projecten en werd een constructieve uitwisseling mogelijk. Zo kreeg Samen Inburgeren in de Kempen vorm.

Samen op reis: de duo’s en de samenleving rondom hen

Niet alleen de partnerorganisaties gaan samen op avontuur, ook onze deelnemers zelf gaan nooit alleen op pad.

Bij het begin van elk projectjaar worden er duo’s van vrijwillige inburgeringscoaches en inburgeraars gevormd. Inburgeringscoaches zijn vrijwilligers die zich ‘thuis voelen’ in onze streek en goed Nederlands praten. Inburgeraars voelen zich minder of nog niet thuis, praten al een beetje Nederlands en stappen ook vrijwillig in.

Zo’n gezelschap vormen gebeurt niet zomaar… de begeleiders gaan vooraf op zoek naar de ideale match tussen coach en inburgeraar. De verschillende kandidaat-deelnemers worden per gemeente uitgenodigd voor een gesprek, waar uitgebreid naar hun achtergrond en interesses gevraagd wordt. Dankzij deze gesprekken en de achtergrondinformatie waarover ons netwerk en prisma beschikt, leren we de deelnemers beter kennen. Dit verhoogt op zijn beurt de slaagkansen van het project.

Na deze gesprekken gaan de begeleiders voor elke deelnemer op zoek naar de juiste partner. Op het startmoment van samen inburgeren worden zij aan elkaar voorgesteld en wordt het startschot gegeven. Bovendien geven we ieder van hen een ‘rugzakje’ mee, boordevol nuttige tips om de ontdekkingsreis zo aangenaam mogelijk te maken.

Vanaf dan, en voor de volgende 6 tot 9 maanden ontmoeten de duo’s elkaar gemiddeld om de twee weken. Welke activiteiten ze samen doen, kiezen ze volledig zelf. Zo genieten Maria en Fatilla ervan om samen allerlei creatieve activiteiten te doen; van haak- en breiwerk, tot een cursus glasschilderen bij Femma. Lieven en Balodin gaan liever samen sporten, tenzij er een leuk festival plaats vind. Lilly en Rhowena hebben pas nog een nieuwe galerij ontdekt en brengen vaak bezoekjes aan het cultureel centrum.

Onze coaches en hun inburgeraars worden niet aan hun lot overgelaten. Nu en dan organiseren we een terugkommoment waarbij ze met al hun ervaringen bij ons terecht kunnen. We creëren een gezellige sfeer om verhalen uit te wisselen en organiseren een uitstap naar een lokale sociaal-culturele organisatie . Hebben sommige duo’s vragen of tips nodig vóór er een terugkomdag gepland staat, kunnen zij steeds terecht bij hun lokale begeleider.

Tot dat John ons vertelde hoe zijn coach François hem via een bevriende aannemer aan een job hielp, hadden we nooit durven dromen dat Samen Inburgeren zulke gevolgen kon hebben. Vol ongeloof luisterden we zo ook naar Hilda toen ze ons met gemengde gevoelens kwam vertellen over hoe haar beste vriendin haar liet vallen omdat ze met een buitenlander optrok, maar dat ze dit niet meer zo erg vond sinds ze op één van de volgende uitstappen met haar inburgeraar Rufath, een geweldig Iranees koppel had leren kennen, waarmee ze, en ik citeer “tenminste wel diepgaande en wereldse gesprekken kan voeren”.

Eén keer gedurende het avontuur organiseren we een dag, zoals vandaag, waarbij alle duo’s van de Kempen samen op pad gaan; een bonte menigte trekt er dan op uit en laat de Kempen ook dan weer zien hoe boeiend multicultureel samenleven kan zijn! Zo creëren we niet alleen verbindingen tussen twee personen en hun netwerk, maar dragen we ook bij tot een positieve beeldvorming in de Kempen.

Aan het einde van een projectjaar sluiten we samen feestelijk af. We vragen de duo’s dan een kritische blik te werpen op het door hen afgelegde traject en onze begeleiding daarbij. Op die manier kunnen we onze begeleiding bijschaven en het komende projectjaar zo optimaal mogelijk laten verlopen. Verschillende deelnemers vragen ons dan of ze hun avontuur samen toch niet nog even mogen verder zetten omdat het net zo boeiend is, anderen stellen zich onmiddellijk kandidaat om opnieuw deel te nemen met een nieuwe inburgeraar of coach.

2016-12-16T21:22:27+00:00