Tijgers aan de haard

HomeVrouwenkracht, VrouwenkrachtTijgers aan de haard

Actrice Inge Paulussen is sinds kort terug te vinden in enkele Vlaamse huiskamers met haar monoloog ‘Tijgers aan de haard’.
Daarmee wil ze jonge vrouwen bewust maken van de verschillen tussen mannen en vrouwen.
Wat blijkt? Er zijn meer verschillen dan we aanvankelijk dachten.

Het Platform Vrouwenkracht van Vormingplus Kempen ging op zoek naar groepjes jonge vrouwen om zo te onderzoeken hoe het zit met de (on)gelijkheid tussen mannen en vrouwen. Vanavond is het de beurt aan het groepje vriendinnen van de Geelse organisatie Indimaj Vrouwen. Die Marokkaanse vrouwenvereniging engageert zich om het samenleven in diversiteit te stimuleren door het organiseren van activiteiten en door ook zelf deel te nemen aan Geelse activiteiten.

De 27-jarige Elhasbia en haar moeder Hafida (45) ontvangen met typische Marokkaanse gastvrijheid hun vriendinnen. De tafel vol met zelfgemaakte lekkernijen, de geur van verse muntthee die ons tegemoet komt en tientallen kaarsen die de woonkamer in een warme en knusse ruimte veranderen. De vrouwen zijn klaar voor een avondje emancipatie.

Onze stereotypen

‘Ik stond dit weekend te strijken toen mijn zoon ineens zei dat hij zo blij was een jongen te zijn. Ik vroeg hem verbaasd waarom en zijn antwoord was duidelijk: omdat ik nooit ga moeten strijken!’ Inge zet met haar ‘Tijgers aan de haard’ meteen de toon. De start van haar monoloog legt meteen een belangrijk knelpunt bloot: er wordt in ons land nogal in stereotypen gedacht. De aanwezige dames, stuk voor stuk geëmancipeerd, zetten zich schrap voor het vervolg. ‘In België mogen vrouwen gaan stemmen sinds 1948. Dat is nog maar 67 jaar, de leeftijd van mijn mama. Uit cijfers blijkt dat er nog grote verschillen zijn tussen mannen en vrouwen. Kijk bijvoorbeeld maar naar poetsproducten, die altijd op vrouwen gericht zijn. Vrouwen hebben last van kalkaanslag, vrouwen willen hun was terug wit krijgen,… De enige man die we in de reclame tegenkomen, is Mr. Proper, maar die heb ik in het echt nog nooit gezien hoor’, vertelt Inge verder.

Foto © Filip Nauts

‘De verschillen tussen mannen en vrouwen zijn vooral opvallend op de werkvloer. Vrouwen verdienen tien procent minder dan mannen en de meeste parttimers zijn vrouwen. Nadat er kinderen geboren zijn, kiezen de meeste koppels ervoor dat de vrouw maar minder moet gaan werken aangezien zij toch minder verdient.’ Inge Paulussen vraagt zich in haar monoloog af wat we daaraan kunnen doen. Willen we er überhaupt iets aan doen?

‘Multitasken kunnen ze niet’

‘Bij ons thuis bijvoorbeeld doe ik de afwas en droogt mijn man af. Ik ben daar natuurlijk heel blij mee, al vergeet mijn man wel dat ik eerder de boodschappen al gedaan heb, het eten klaargemaakt heb, de tafel klaargezet heb,…Maar kom, onze mannen doen hun best en we zien hen graag. Multitasken zit hen echter nog niet zo goed in de vingers als bij ons.’

Zijn wij wel zo vrij dan we zelf denken? Of blijven we tijgers aan de haard? Het zet de aanwezige vrouwen aan het denken. ‘We mogen gaan stemmen en gaan werken, maar thuis wacht er ons ook heel wat werk. Vroeger moesten we alleen zorgen dat ons huishouden draaide, nu moeten we ook nog geld verdienen. En hoewel we minder verdienen, dragen we evenveel bij in de gemeenschappelijke pot. Een tijdje geleden had ik het heel druk en moest ik het huishouden uit handen geven aan mijn man. Handig zou je denken, maar het uitleggen alleen al nam veel te veel tijd in beslag. Soms kan ik er zelfs van wakker liggen ’s nachts. Ik heb zelfs stress over het plannen van vakanties. Het is tegenwoordig heel normaal geworden om het vliegtuig te nemen voor een citytrip; het is alsof we gewoon de trein nemen. Zijn wij misschien te verwend?’

Pijnpunten ontbloot

‘Tijgers aan de haard’ legt enkele tere pijnpunten bloot. Hoe beïnvloedt reclame en beeldvorming onze manier van denken? Betekent luxe meteen ook meer geluk? En hoe zit het met onze tijdsindeling en onze financiën? Om nog maar te zwijgen over de duidelijke loonkloof die er nog steeds is tussen mannen en vrouwen. Hoog tijd dus om onze vrouwen zelf aan het woord te laten.
Aan de hand van twee gekozen thema’s, in dit geval opvoeding van de kinderen en financiën, komt er een debat op gang, een debat dat duidelijk maakt dat deze Marokkaanse vrouwen blijven streven naar gelijkheid. Er wordt eerst gesproken over de verschillen tussen jongens en meisjes. Zijn meisjes zorgzamer dan jongens? Moeten meisjes als kind meer in het huishouden doen dan jongens (en zijn de mannen het later bijgevolg niet gewoon om de vrouw des huizes te helpen?).

Foto © Chris Stessens

Jongen als babysit?

We hervallen vlug in stereotypen: dat is iets voor een meisje, dat is iets voor een jongen. Maar doen we dit ook bewust? ‘We denken soms dat een meisje bepaalde dingen beter kan dan een jongen, bijvoorbeeld babysitten. Mijn directrice vertelde onlang dat ze een babysit had geregeld voor haar kindje. Ineens stond er een jongen voor de deur. Haar eerste reactie was of ze het wel betrouwde om haar kindje bij een jongen te laten’, vertelt Elhasbia (27). De 28-jarige Yuska pikt hierop in. ‘Mijn broer van zestien gaat wel altijd babysitten, maar dan op het kindje van zijn bazen. Ze kenden hem natuurlijk al wel. Dat speelt ook een rol denk ik. Ik vind niet dat er bepaalde taken zijn die meisjes beter kunnen dan jongens. Mijn broers doen in het huishouden evenveel als ikzelf.’ De aanwezige vrouwen benadrukken dat het heel veel afhangt van de opvoeding. ‘Als je als ouder geen onderscheid maakt tussen een zoon en een dochter, is de zoon het later gewoon om de vrouw mee te helpen in het huishouden en zo moet het ook maar.’ De twee getrouwde vrouwen uit de groep maken duidelijk dat de man moet mee helpen. ‘Mijn man kookt soms, maar ruimt nooit op. Heel de keuken staat dan vol met producten. Op een keer heb ik alles gewoon in de vuilnisbak gegooid. Hij heeft dus snel geleerd dat hij moet opruimen’, zegt Hafida (45) lachend. Dit kan op veel bijval rekenen. ‘Mijn dochter wilde nooit haar schoenen op de juiste plaats zetten. Op een gegeven moment vond ik maar liefst vijf paar schoenen onder de tafel. Ik heb alle schoenen uit het balkon naar beneden gegooid. Vanaf nu staan de schoenen altijd op hun plaats’, aldus Fatika (36).

De verwachtingen

Een van de grootste ergernissen van deze Tijgers is het verwachtingspatroon van de maatschappij. ‘Als vrouw is het moeilijk. Je moet de perfecte mama zijn, een perfect huishouden draaiende houden en ook nog eens een mooie carrière kunnen maken. Van een man wordt alleen verwacht dat hij carrière maakt, maar voor ons is het veel moeilijker om aan alle verwachtingen te voldoen’, vertelt Elhasbia verder. ‘Meer vrouwen dan mannen kiezen ervoor om deeltijds te gaan werken als er kinderen zijn. Waarom? De man kan toch ook deeltijds gaan werken om voor de kinderen te zorgen? Het algemeen beeld hier rond moet echt wel veranderen.’ Een tweede ergernis die naar boven komt tijdens het debat, is dat het grootste deel van het huishouden nog op de schouders van de vrouwen terecht komt, hoewel de mannen duidelijk wel hun best doen om te helpen. Soms zien ze het gewoon niet.
Vooral als er kinderen zijn, wordt nogal snel teruggevallen in het klassieke rollenpatroon.

Creatief zijn om rond te komen

Ook tijdens het tweede thema, financiën, wordt er hevig gedebatteerd. Alle dames voelen de financiële crisis en geven toe dat het moeilijk is om als vrouw en als jongere een job te vinden, vooral als je kinderen hebt. ‘Ik ben gescheiden en het is moeilijk om als alleenstaande rond te komen. Je hebt al gemakkelijk een 1.000 euro aan vaste kosten per maand. Je moet creatief zijn om rond te komen en alle beetjes moet je tellen’, geeft Fatika (36) toe. ‘Vooral met jonge kinderen is het moeilijk. Veel vrouwen willen wel werken, maar ze kunnen nergens terecht omdat ze geen opvang vinden voor de kinderen. Er is een netwerk nodig waarop deze vrouwen kunnen terugvallen.’ Yasmina (22) kaart de hoge werkloosheid bij jongeren aan. ‘Zelfs jongeren met een hoger diploma vinden geen werk. Sommigen gaan zelfs onder hun niveau werken om toch maar bezig te zijn. Voor heel wat jongeren is het frustrerend om geen werk te vinden. Ze voelen zich mislukt in het leven.’

Een vrouw die minder verdient dan haar man, moet ook minder bijdragen in de gemeenschappelijke pot. Dat vinden deze vrouwen alleszins. ‘Er is niemand die het eerlijk zou vinden dat wij vrouwen evenveel moeten bijdragen, ook al verdienen we minder’, reageert Yuska (28). ‘Islamitisch gezien is de man verplicht om ons te onderhouden. Al is het misschien niet eerlijk als de vrouw veel meer zou verdienen dan de man. Als we dan toch streven naar gelijkheid, dan moet het gaan over gelijkheid op alle vlakken.’
Inge Paulussen stelt dat de verschillen tussen mannen en vrouwen terug zouden gaan tot de prehistorie. ‘Sorry, maar dat is toch al heel lang geleden. Voor mij blijft het de moeite om te streven naar gelijkheid’, aldus Paulussen. De vrouwen geven haar volmondig gelijk.

Tekst: Wendy Luyks

2016-12-16T21:22:26+00:00

Vormingplus Kempen gebruikt cookies om uw surfervaring op deze website makkelijker te maken. meer informatie

Vormingplus Kempen gebruikt cookies om uw surfervaring makkelijker en aangenamer te maken en om de inhoud van de website beter af te stemmen op uw behoeften en voorkeuren. U kunt de installatie van cookies weigeren, maar dan zullen sommige onderdelen van onze websites niet of niet optimaal werken. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder, geeft u aan dat u akkoord bent met deze instellingen.

Sluiten